Wczytuję dane...

Dziecięce emocje - co wyrażają?

Dziecięce emocje - co wyrażają?

Co chce nam powiedzieć dziecko, kiedy przeraźliwie płacze? Dlaczego trzaska drzwiami, kopie Cię w łydkę, a starszemu bratu pokazuje język? Nasze dzieci bardzo długo w żaden sposób nie kontrolują emocji. Pokazują jednak, kiedy jest im dobrze, a kiedy źle. Ich emocje są więc wyrazem złości, rozczarowania, albo niesamowitej radości. Powinna się rodzicom przy tym zapalać czerwona lampka?

Dzieci nie potrafią przegrywać?

Dzieci uwielbiają rywalizować. Rywalizują jednak nie po to, by zwycięstwo oddać przeciwnikowi. Chcą wygrywać. Rodzice często to ułatwiają. Niech wygra – przecież, jeśli przegra, nie sięgnie po tę grę nigdy więcej, a poza tym wspólna gra ma być przecież świetną zabawą. Decyzja więc jest usprawiedliwiona i dziecko, bez wielkiego trudu rzeczywiście wygrywa z mamą albo z tatą. Co się jednak dzieje, kiedy dziecko gra z kolegą? Kolega wcale nie chce oddać zwycięstwa i jest jeszcze gorzej, jeśli również jest nauczony absolutnego zwyciężania. Ta sytuacja nie może się zakończyć dobrze. Przegrany rzuca grą, obraża się albo płacze. Kiedy próbujesz mu tłumaczyć, że czasem można przegrać – pogarszasz jedynie sytuację. Przecież cały czas pokazywałaś dziecku, że jest niekwestionowanym zwycięzcą. I dziecko w to uwierzyło. Jego wybuch złości jest więc teraz w pełni zrozumiały.

Pamiętaj! W grach planszowych, w zabawie z memory czy nawet podczas ścigania się samochodzikami – pozwól dziecku przegrywać. Daj mu motywację do bycia lepszym i pokaż, że w życiu zdarzają się również porażki.

Tupiące czterolatki w sklepie z zabawkami – to się zdarza, ale innym mamom?

Jak dzieci wyrażają złość? Całkiem różnie. Zależy od wieku, okoliczności, charakteru i wzorców, jakie dziecko naśladuje. Siedmiolatek potrafi złość już świetnie udawać, a tę prawdziwą poskromić. Czterolatek może tupać, krzyczeć, a nawet być agresywnym. Pytanie, jednak czy kilkuminutowy strajk w sklepie z zabawkami, połączony z kładzeniem się na podłodze, krzykiem czy tupaniem po podłodze rzeczywiście jest wyrazem złości? Tu akurat bardziej pasującym określeniem może być emocjonalny szantaż. Dziecko wie, że są zachowania, których nie tolerujesz, albo których wręcz panicznie się boisz. Zrobisz, więc wszystko, by znów obok siebie widzieć słodkie, zadowolone dziecko, nawet, jeśli oznacza to, zakup bardzo drogiej zabawki.

Dzieci złoszczą się również w innych sytuacjach. Kiedy np. nie dotrzymałaś obietnicy, kiedy jego oczekiwania nie są zgodne z Twoimi regułami, kiedy chce Ci pokazać, że nie zgadza się z Twoim zachowaniem czy decyzją. Nie walcz z tym. Nie pokazuj dziecku, że robi źle. Rozmawiaj z nim i tłumacz, pokaż, że możne reagować inaczej. Dzięki temu unikniesz również scen w sklepie zabawkowym.

Strach u dzieci też ma wielkie oczy?

Dzieci się smucą, cieszą, złoszczą czy boją. Strach u dzieci niekoniecznie musi mieć jednak wielkie oczy. Wystraszony maluszek może się jąkać, obgryzać paznokcie, a nawet przewracać się czy potykać. Czterolatki czy pięciolatki niekoniecznie mają świadomość, że się czegoś boją. Mniejsze dzieci nie potrafią rozpoznawać u siebie emocji i ich identyfikować. Można to obserwować na przykładzie psów. Małe dzieci lgną do czworonogów i nie boją się ich. Czemu miały by się bać? Nie wiedzą, że pies może je ugryźć, podrapać czy poturbować. Dopiero Twoja reakcja albo konkretna sytuacja może zmienić ich sposób postrzegania.

Dzieci często potrzebują też odreagować sytuacje związane ze strachem. Czterolatek może ssać kciuka, wymiotować czy skarżyć się na ból brzucha. Jeśli zdarzyło się to np. po treningu judo albo po pierwszych dniach, spędzonych w przedszkolu, to warto przeanalizować, czy na pewno Twoje dziecko dobrze się czuje w nowym otoczeniu.

Pamiętaj:

- 3 – latek jest impulsywny i niezwykle emocjonalny – to tutaj możesz pierwszy raz zetknąć się z niekontrolowanym napadem złości,

- sześciolatek potrafi już ukrywać swoje emocje – jest bardziej powściągliwy, choć to nie oznacza, że kontroluje idealnie wszystkie swoje emocje,

- siedmiolatek uczy się wykorzystywać wybuchy emocji do emocjonalnego szantażu, – jeśli raz osiągnie swój cel – będzie szantażować Cię w ten sposób znacznie częściej.